Тональность: Db major•
Verse 1
Gb
Abm
Ik was al zo 'n zes jaar niet op vakantie geweest,
iets wat me uitstekend
bevallen was overigens.
Maar op een gegeven moment
had ik me er toch maar weer in laten lullen.
Ab
En al de tweede dag ben
ik bijna verdronken.
En dan is het dus zo
dat je je leven als een film
Abm
aan je voorbij ziet flitsen.
Ab
Maar dat zeg ik niet,
dat zegt die man in
die koltrui, weet je wel.
Ik ken het wel.
Iedereen kent wel eens zo 'n moment
dat het leef als een film aan
je voorbij flitst.
Ik ken het wel.
Dan kun er maar bij zorgen
dat die film een beetje interessant is.
En daar heeft die kooltrui gelijk in,
maar het hangt ook een beetje
van de gastacteurs af vind ik.
Maar het is wel zo,
die golf had me nog niet goed en wel verzwolgen
of het licht ging uit en de film begon.
Db
Nou ja, de film begon,
Ab
eerst nog een half uur reclame,
ijs, krols en die kooltrui
die niet uit zijn woorden kon komen.
Ik denk,
doe dan ook niet zo 'n strakke trui aan, man.
Maar het is echt zo,
op een gegeven moment begint
je hoofdfilm.
En een klein puntje van kritiek toch,
was dat toen mijn hoofdfilm eenmaal begon,
er een jongen op kwam lopen
die werkelijk voor
geen meter op mij leek.
Slecht gecast, dacht ik eerst nog.
Optimistisch.
Maar die jongen begon
enthousiast aan een rol
en ik moest toch bedenken waarom ik niet te
zien was in mijn eigen film.
Dus ik bedacht mezelf drie opties.
Of A, de grote regisseur boven
had middels een paar
commerciële uitstapjes
mijnezijds allang gezien
dat ik niet eens een beetje geloofwaardig
mezelf zou kunnen neerzetten.
Of B, de film die oorspronkelijk
in hun gidsen stond vermeld.
Enfin, of 3, en deze vond ik zelf interessant,
dat terwijl ik aan het verdrinken was,
er iemand vlakbij ook
aan het verdrinken was.
En alsof dat nog niet erg genoeg was voor die jongen,
moest hij tot overmaat van ramp
ook nog eens naar mijn film kijken.
Ik concludeerde dat je een
hoop tijd hebt
om over dingen na te denken
als je aan het verdrinken bent.
Hoe was dat nou gekomen?
Ik zat op het strand
en vanaf waar ik zat,
zag ik dat er hele hoge
golven waren.
En dat er mannen,
jongens, knapen nog,
zichzelf in de buik van
zo 'n golf omhoog lieten zuigen
En dan op het hoogtepunt
een hoofd door dat dak van water sloegen,
haar spetterend in de zon.
En dan op de rug van die golf weer naar beneden,
klaar voor weer een nieuw avontuur.
En ik zag dat vanaf het strand
en ik dacht, pfff, zo moeilijk kan het
toch niet wezen.
Dus ik het water in,
half uurtje meegedaan
met de mannen.
Bbm
Ik ze nog een paar leuke trucjes geleerd,
Ab
waarvan ik zelf ook niet wist
dat ik ze kon.
Tot ik op een gegeven moment
dacht, nou, mooi geweest,
weer eens buurzaam.
Dus ik laat me op de rug
van mijn laatste golf
naar beneden glijden
en dan is het dus niet zo dat je,
zeg maar als een soort Robinson Crusoe weet je,
een beetje kan aanspoelen. Dat kan niet. Dat kan niet,
want dat water dat komt van heel hoog,
dat plettert neer
en dat is in één keer vertrokken.
Dat in één keer weg.
Dus je komt van heel hoog,
Db
Ab
je landt gewoon op je voeten,
ook stoer, maar heel anders.
Want het water trekt zich onmiddellijk
terug
om weer de buik van een andere golf te voeden,
achter je.
Maar dat wist ik toen nog niet.
Dus ik kom uit mijn laatste golf,
ik wandel een beetje op mijn 11 .30's
terug naar het
Waar een man naar mij staat te zwaaien.
Een bewonderaar, dacht ik nog.
Dus ik hef mijn arm
voor een beleefde teruggroet.
En ik krijg me toch een bak water
in mijn nek.
Verschrikkelijk.
Ik ben in één keer twintig meter verder,
ik plet er voor over
en terwijl er een reuze hand van water
mij op die bodem probeert te houden,
grijpt dat zand via
mijn armen en benen omhoog.
Toen was het licht uit
Db
en de directie van dit paté theater
Ab
wenste mij een prettige voorstelling.
Die film begint, mijn film begint,
er komt een jongen opgelopen,
zo 'n type mager scharminkel soap acteurs type,
helemaal niet zo 'n jongen van Jan de Wit,
met het lichaam van een jonge God,
die wel een biertje lust.
Meer een soort spiering
waar het strand kwijt is.
Meneer begint de monoloog,
bopperdebop en dit en dat,
en zo dacht hij erover
een heel verhaal geen touw
aan vast te knopen.
Na anderhalf uur rent hij langs de camera,
duikt de zee in, die camera draait weg,
want die ging verzuipen,
dat was niet helemaal duidelijk,
anders hadden
we die film nooit mogen zien.
Die camera pent weg
en wie zit er achter op het strand
op een te klein handdoekje wanhopig proberend
zijn eigen rug in te smeren.
Thomas Agda.
Drie seconden in beeld.
Drie seconden in mijn eigen
film.
Drie seconden,
zelfs die Coltra had een grotere rol dan ik.
Drie seconden in beeld,
harde kut en terug naar Johnny Weissmüller,
heel erg junior.
Dus ik zit het aan te kijken,
ik denk nou,
lekker dan.
Maar ja, ik kon nergens heen,
dus ik zak wat onderuit.
Die film begint aan een serie chronologische flashbacks,
waaruit aan passant bleek dat ik bij mijn geboorte zo lelijk was,
dat mijn ouders zes uur lang de moederkoek
hebben vertroeteld.
Waarna een verbijsterde dokter
mij toch maar uit de pedaalemmer viste.
En mijn ouders alleen om van het gezeik
van die dokter af te zijn,
uiteindelijk bij mij naar huis gingen.
Terwijl dat andere al een naam had.
Ik kon nergens heen,
dus ik zak nog verder onderuit,
zwaar teleurgesteld over het feit
dat ik in de film van mijn eigen
leven
Ab
nog niet meer dan een bijrol
had weten te bemachtigen.
Die aftiteling begint,
op dat moment stormt er een man het gangpad af,
ploft in de stoel naast mij
en begint me plat op m bek te zoenen.
Dus ik haal uit en ik hoor iemand zeggen mooi,
dit is dan meteen de laatste keer
dat ik iemands leven red.
Maar achteraf is alles heel snel weer goed
gekomen. We waren heel snel vrienden,
zelfs toen hij zijn kooltrui
weer aan had herkend
en ik hem ook weer.
En toen hij uiteindelijk schoorvoet aan toe gaf dat mond -op -mondbeademing
waarschijnlijk iets effectiever is zonder tong.
Ja, daar moet je ook niet langer zeuren,
vind ik.
Dan is het zand erover.
Als jongen van de jaren 16
stond ik achterin Paradiso in Amsterdam, hier dus,
en keek ik altijd naar die grote Engelse of Amerikaanse bands.
Ik hoopte altijd, terwijl ik wist
dat die zanger me niet kon kennen,
dat
En dan toch tussen twee nummers door,
iets als zeggen als
We're very glad to be
able to perform here tonight.
And we have a very special
friend of ours
in the audience tonight
and we'd like to dedicate this
song to him.
En dat daar mijn naam genoemd werd.
Dus voor iedereen die dat ook heeft,
dit lied is voor jou.
Как бы вы оценили эту песню?
, чтобы оставить оценку.
ТюнерE A D G B E
АккордыGb Abm Ab Db Bbm
Больше песен от Acda en De Munnik
Найдите и играйте аккорды для самых разных песен
Популярные аккорды во всём мире
Самые популярные аккорды и табы среди всех пользователей